Belial

Een Hebreeuws woord dat waardeloosheid of verderf aanduidt; zonen van Belial betekent in het Oude Testament zoveel als nietsnutten. In de tweede brief aan Korinthe en in Jubileeën is Belial daarentegen een eigennaam voor de tegenstander van God, zoals ook in de rollen van de Dode Zee. Die overgang van scheldwoord naar eigennaam verliep geleidelijk, en de precieze afleiding van het woord blijft omstreden.

Open de naslagweergave

Deze toelichting is nog niet door mensen nagekeken. Controleer de gekoppelde tekst en de bronverantwoording.

Alle afgoden